Steffi at LET Amsterdam (Trouw)

Soms heb je van die artiesten die je vanaf moment één in je hart gesloten hebt en die je het liefst ieder event laat terugkomen. Niet alleen omdat je van de platenkeuze of van de skills houdt, maar omdat je gewoonweg van die persoon bent gaan houden. Steffi is daar eentje van.

Trouw

Vroeger, toen de kratten nog van hout waren en poep met lange ‘oe’ geschreven werd, waren we op raverspad in Amsterdam. In club Trouw, om precies te zijn. Het was al vroeg in de morgen, of het einde van de nacht, wat je wil, en we liepen De Verdieping binnen. Traditiegetrouw schuifelden we richting DJ booth, waar Steffi stond te draaien. Binnen enkele momenten kwam een technokonijntje binnengehupst, die helemaal in trance haar tas op de tafel van de DJ booth gooit. Niet alleen de vonk, maar ook de naald sloeg over en met een reflex waar ‘de Zwarte Panter’ jaloers op zou zijn, gooide Steffi de tas terug naar het konijn. Bats, in haar nek! Een vrouw naar ons hart en het konijn kon niet anders dan afdruipen, enigszins beledigd. We waren fan, en niet alleen van de muziek: wat een vrouw! Dion was op slag verliefd.

Berlijn

Dion had ondertussen eenzijdig de verkering als ‘aan’ verklaard en toevallig hadden we een weekend Berlijn gepland met de hele crew. Een andere toevalligheid was, dat Steffi een Dolly-labelavond had gepland. We moesten haar natuurlijk ook meemaken in haar natuurlijke habitat. Het vervoer ging te land, ter zee en in de lucht en met de verschillende vervoersmiddelen leek het eerder op een Gumball 3000-race dan een weekendje weg. Tot overmaat van ramp strandde Dion op Maastricht International, in de omgeving ook wel bekend als Maastricht-Aachen Airport, samen met Daan en tijdens de eeuwigdurende vertraging moesten beide heren hun meerdere erkennen in het bieraanbod aldaar. Ondertussen was Steffi op Facebook druk bezig met haar event te promoten, waar Dion liet weten onderweg te zijn maar met een lichte vertraging. Steffi liet weten dat ze in ruil voor een vriendelijke en welgemeende ‘hallo’ op de gastenlijst gezet zouden worden. Nice!

Nadat alle leden van The Fellowship hun tocht naar het centrum van Midden-Aarde, voor Duitsers ook wel hun hoofdstad Berlijn, hadden afgelegd, werd er gemeet bij het Pirate Hostel. Dit is het etablissement in Oost-Berlijn met de schattige, doch plakkerige, polyester-lakens met doodshoofden erop. Watergate en Salon zur Wilde Renate stonden op het program die eerste avond, maar het klapstuk zou natuurlijk Berghain/Panorama Bar in de nacht van zaterdag op maandag worden.

Steffi at LET Amsterdam (Trouw), © de fotomeisjes

Dolly label night

Ruim voordat Steffi achter de decks kruipt, schuifelen we naar binnen met een kleine delegatie. Niet iedereen is de eerste nacht ongeschonden doorgekomen, maar sluiten wel later aan. Het was duidelijk dat Dion zenuwachtig was. In het maanlicht, door de ramen van Panorama Bar, stond ze voor de booth: Steffi. Naast haar Virginia, nog zo’n knapperd. Met knikkende knieën en bonkend hart zagen we hem erop afgaan, veel dapperder dan krijg je ze niet meer tegenwoordig. Steffi werd uitgebreid bedankt voor de plek op de gastenlijst en er werd al voorzichtig vooruit gekeken naar haar optreden een maand later tijdens miNOR in de Nieuwe Nor waar we bij betrokken waren samen met Mark ‘the Shark’ Antoni.

Nadat Dion al snel als Steffi’s neef werd voorgesteld aan de rest van de aanwezigen, hij kon het immers niet laten om naar haar roots te vragen omdat zijn Indo-radar was afgegaan, werd hij volgetankt met de nodige verschillende soorten alcohol. Het was verder een heerlijke dag en nacht, met topsets van Steffi, maar ook Basic Soul Unit. Het aftellen naar de Nieuwe Nor kon beginnen.

Nieuwe Nor

Wat we niet hadden kunnen voorzien, was de gekte tijdens Steffi’s optreden in Heerlen. Met onder meer Wouter Brok en Micha Venderbos (uit Nijmegen), Mark Antoni en Roy Habets als support zat de sfeer er goed in, maar het vuurtje werd pas echt opgestookt door de Brabantse koningin van de Berghain. Na de set, terwijl Dion op haar schoot gegijzeld werd, werd er nog wat gelachen en gedronken. Steffi had ondertussen haar fellowship uitgekozen voor de dag erna in Parijs, waar ze haar debuut zou maken in inmiddels wijlen CONCRETE. ‘Nee’ zeggen was geen optie en iedereen moest maandag maar een verlofdag opnemen. 7 uur later zaten we met een kleine delegatie in het scheurijzer van Roy Schijver (Fritz) naar Parijs. Daan, Emily, Dion en Roy H. wisselden onderweg nog geregeld van plek achter het stuur, want op een tocht als deze moest iedereen optimaal ontlast worden.

Parijs

Concrete was top, vette club. Alleen jammer dat het bier op was op zondagavond. Vervolgens nog bij Steffi in haar hotel nagetafeld, Dion dacht de verkering nu wel van beide kanten aan zou zijn. Helaas was Steffi al met Viriginia.

Daan en Frits balkonscène Parijs

Soto Club

Inmiddels zijn we weer een aantal jaren en bezoeken aan beide kanten verder. Steffi daalde nog een keer naar Heerlen af met Virginia, brak de tent af in Maastricht en ze heeft ons zelf zover gekregen dat Roy nog een matroushka-pop (Dolly) in zijn toenmalige knalgele Ford Ka naar Berlijn heeft gebracht. Good times. Je snapt dat we nu al uitkijken naar Steffi tijdens Soto Club op 25 oktober. Tijd voor een volgend hoofdstuk: kom ‘m samen met ons schrijven.